Ortaöğretim ile ilgili altını çizmek gereken satırlar var:

Stratejik Amaç–3
Ortaöğretimde, cinsiyet ve bölgesel farklılıkları giderici
bir biçimde okullaşma oranını AB düzeyine çıkarmak;
öğrencileri esnek bir yapı içinde, ilgi ve yetenekleri
doğrultusunda, ortak bir genel kültür verilerek üst öğ-
renime ve geleceğe hazırlamak.(s.96)

Bu amacı gerçekleştirmek için bakanlığın koyduğu hedefler arasında,

Stratejik Hedef 3.2: Ortaöğretimde eğitim-öğretim sürecinde
ilişiği kesilen-okulu terk eden öğrencilerin diğer öğrencilere
oranını 2014 yılı sonuna kadar % 5’in altına düşürmek.
PG 3.2.1. Ortaöğrenimde mezun olan öğrenci sayısının
ilköğretimden ortaöğretime geçiş yapan öğrenci
sayısına oranı
PG 3.2.2. Okulu terk eden-ilişiği kesilen öğrencilerin
sınıflara göre oranı
PG 3.2.3. Okulu terk eden-ilişiği kesilen öğrencilerin
illere göre dağılım oranı

Stratejik Hedef 3.3: Ortaöğretimde öğrencilerimizin okul başarılarını
arttırmak üzere sınıf geçme oranlarını plan dönemi sonuna
kadar % 96’ya çıkarmak.
PG 3.3.1. Ortaöğretimde sınıf geçme oranları

Stratejik Hedef 3.6: Eğitimde kademeler arası geçişteki kayıpları
en aza indirmek için ilköğretimden ortaöğretime geçişte
% 85 olan ülke oranını 2014 yılı sonuna kadar % 95’in üzerine
çıkarmak.
PG 3.6.1. İlköğretimden ortaöğretime geçiş oranı

stratejik hedeflerini koymuş bulunuyor. Bunun anlamını eğtime yansımalarını önemsediğim için burada paylaşmak istedim. Bu hedefleri gerçekleştirmeye çalışırken sayısal verilerle sadece yola çıkılmadığını düşünmek isteyere bu hedeflerin tartışmalı olduğunu belirtmek istiyorum.

Son olarak MEB camiasına stratejik planımız hayırlı olsun.

Bu arada bir konuya daha değinmek istiyorum 9. sınıf müfredatı ile ilgili yazdıklarıma gelen yorumlardan ve öğrencilerimden aldığım geri bildirimlerden yola çıkarak 9. sınıf kimya dersini ilk defa görecek öğrencilerimize bir iki sözüm olacak:

Bu sene 9. sınıfta okuyacak arkdaşlar. Kimya dersinin yeni müfredatı kesinlikle eskisine göre daha kolay ve daha sözel içerikleri içinde barındırıyor. Medeniyet tarihine bir kat daha bağlı bir bilim panaroması ile olaylar başlıyor… Yeni müfredat eskisine alışmış bizler için zor. Zorluğu içeriğinin zorluğundan da değil aslında. Daha sözel olmasından. Hepinize güzel bir eğitim öğretim yılı dilerim. Hörmet sunarım

Bu sene ilk defa e-okul lise uygulamasına (emin olmamakla birlikte) tüm Türkiye geçti. Bilindiği üzre daha önceleri ilköğretim bu sisteme geçmişti. Böylelikle sektörün önde gelen uygulamalarından BİLSA okul uygulamalarının amiral gemisi yara almış oldu.

Fakat şu an devam eden birkaç sorundan sebep bloguma bu girdiği yazıyorum.

Sorun: Not girme dönemlerinde sistem mesai saatlerinde özellikle göçüyor. Üstelik Emlak Bankası kayıtlarının sorgulandığı KEY Geriödemeleri sitesi gibi kısa bir dönemlik site değil uygulama. Bakanlığa bağlı uzun süreler devam edecek ve gelişecek bir sistem.

Neyse efendim bu e-okul’un bir kere gelmesi kötü bir şey diyemiyoruz. Fakat işte teknoloji öyle çok hemencecik kabul edilebilecek bişi değil. Kendine has binbir çeşit ve çetrefilli sorunlar üretiyor. İş öyle birden iyileşmiyor yani.

Sistemi oturtmak zor bunu da anlıyorum ama, yeni gelen modüler web tabanlı uygulama tam bir mühendislik çıktısının insanileştirilmiş hali durumda. Kesinlikle geliştirilip kullanıcı dostu hale getirilmesi gerekiyor…

Ayrıca şimdi okuldan bu girdiği yazdığım anlarda müdür yardımcısı odasına mazeretlerle dolu “not fişi alamıyoruz!” nidaları duyuluyor.  Sistemin bu gece geç saatlere kadar bu halde olacağını kestiriyorum. Ve diyorum ki MEB internete erişim projesinde de olduğu gibi normal olması gereken kalitenin altında hizmet kalitesi almak, internetle yeni tanışan eski gedikli hocalarımızın gözlerini, bizim ise bakanlığımızın itibarına olan inancını yaralıyor gibi.

Ne yapılabili ile ilgili olarak şunu söyleyebilirim:

Öncelikle zamanla sistemdeki bu sorunlar adım adım çözülür diye düşünüyorum. Ortalama bir hizmet kalitesine ulaşılır umarım.

Anlık yüklenmelerin nasıl tam olarak aşılacğını bilmiyorum. Para demek bu daha çok…

Bakalığın, ve devletin internetle olan ilişkisini de olumlu buluyorum süreç olarak, ama yavaş bir gelişimden söz ediyoruz. Belki merkezi sistemden uzaklaşılıp, bölgesel il bazında serverlara geçilmesi daha yararlı ve gelen trafiği kaldırabilme açısından mantıklı olur.

Öğrencilerin 5. sınıftan sonra ayrı bir okula gittikleri veya liselerin orta kısımlarının olduğu benim öğrencilik yıllarımın, bu günkü öğrencileri ile karşılaştırdığımda temel bir kaç sorun görüyorum.

• Öncelikle çocukluktan kurtulmak çevrenin değişmesi ile çok alakalı. Okuma-Yazma öğrenmeye gelen 7 yaşındaki veya 5-6 yaşındaki anaokulu çocukları ile aynı ortamda ergenliği yaşamaya başlaması 8. sınıf öğrencileri için sağlıklı değil. Liseye geldiklerinde çoğunun hala çocukluk davranışlarını etrafında yetişkin öğrenci modeli bulunmamasından sebep sergileyemediklerini görüyorum.
• Bir başka sorun ise kesintizi 8 yıllık eğitimin kesintisiz olması.
• Bir başka sorun da zorunlu olması. Eğitimin kalitesinin düşürülmesinin önemi olmadan herkesin okumuş görünmesi isteği. Devlet mekanizması bu konuda siyasi ve vatandaşların nasıl iyi vatandaş olacaklarını öğrenmesi veya oyalanarak zaman geçirmelerini hedeflemiş olabilir. Bunun ayırdına varamıyorum ama. Okuma yazma bile öğrenemeyecek akademik kabiliyette olan bir öğrencinin ilköğretim mezunu yapılmasının garip tarafları olduğunu düşünüyorum. Öğrenciler biliyor ki, kalma yok ve çalışma alışkanlığı geliştirmelerini, çile çekmelerine gerek yok. Başarı hep onlarla.

Bu gün onca sınavdan sonra 1. dönem bitti ve 9. sınıflarım geçen senelere göre azalmış da olsa bir hüsran yaşıyorlar. Bekledikleri gibi notları gelmedi. Veliler “benim evladım ilköğretimde böyle değildi!” nidalarını kuruyorlar. İyi de burası lise, zorunlu bir eğitim de değil. Öğrencilerimiz çalışmayınca sonuçta geçecek değiller.

Bir de fırsat eşitliğine değinmek istiyorum bu dönem biterken… Her öğrencinin imkan ve ortam bakımından eşit olmadığını düşünerek özellikle yıl sonunda öğrencilerin kişisel durumuna göre karar vermenin de (tabi ki adaleti gözeterek) şart olduğuna inanıyorum. Okuldan sonra yatalak büyükannesine bakan ve büyükbabası ile yaşayan bir öğrenciyle, her istedği yerine gelmiş bir öğrenci heralde eşit kriterlerle değerlendirilmez.

Öğrencinin elinden geleni yapıp yapmaması sorusu en kritik soru sanırım. Tüm bunlara rağmen özellikle Lise 1. sınıflarla ders yapmanın ayrı bir tadı da yok değil.

Mesleğimi seviyorum. Ama ömür boyu yapma fikri beni mahv ediyor:)