DoÄŸa Sporları baÄŸlamında “Kaybolmak”
Ormanlarda kaybolmak akılarda kalan hem ÅŸaşşırtıcı hem de faydalı bir deneyimdir. Genellikle bir kar fırtınasında, gündüz bile olsa, çok iyi bilinen bir yoldan gelirken köye ne taraftan gideceÄŸini bilemez insan. Bin kere buradan geçtiÄŸini bilse bile hiçbir ÅŸey tanıdık gelmez, sanki Sibirya’daki bir yoldaymış gibi. Geceleyin elbette kafalar daha da karışır. En basit yürüyüşlerimizde bile bilinçsiz de olsa pilotlar gibi sürekli bilinen iÅŸaretlere veya çıkıntılara yöneliriz, alışmış rotamızdan çıksak bile hala aklımızın bir köşesinde yakındaki bir çıkıntı vardır, tamamıyla kaybolana veya ters dönene kadar uçsuz bucaksız yabancı DoÄŸayı takdir edemeyiz. Her insan, ya dalgınlıktan ya da uykudan her uyandığında, pusulanın çizgilerini öğrenmek zorunda kalır. Ancak kaybolduÄŸumuzda ya da dünyayı kaybettiÄŸimizde kendimizi bulmaya baÅŸlarız; nerede olduÄŸumuzun farkına varır, iliÅŸkilerimizin uçsuz bucaksız yayıldığını görürüz.
Walden’den – Henry David Thoreau
